X
تبلیغات
رایتل
  فکر و قلب
گاهی به باران حسودی می کنم که چگونه بی پروا با آغوش گونه هایت عشق بازی می کند.
شنبه 12 فروردین‌ماه سال 1385
زندگی...

زندگی رسم خوشایندی است؛ زندگی بال و پری دارد با وسعت مرگ؛ پرشی دارد اندازه عشق؛

زندگی چیزی نیست که لب طاقچه عادت از یاد من و تو برود.

زندگی تجربه شب پره در تاریکی است.

زندگی حس غریبی است؛ که یک مرغ مهاجر دارد.

زندگی مجذور آینه است.

زندگی گل به توان ابدیت؛ زندگی ضرب زمین در ضربان دلها؛زندگی هندسه ساده و

یکسان نفس ها است.

 

 


عناوین آخرین یادداشت ها
خوش آمدید
آرشیو
عضویت کاربران بلاگ اسکای
نام کاربری
تعداد بازدیدکنندگان : 79136